My heyday

ช่วงนี้มันรู้สึกอย่างนี้จริงๆ ว่าชีวิตมันสกปรกๆ ยังงัยไม่รู้ ทั้งหน้าตา และการใช้ชีวิต  บางครั้งที่ชีวิตมันเดินมาถึงจุดๆ นี้ บางส่วนมันก็เป็นสิ่งที่เราเรียกว่า การทดลอง เหมือนกัน  จะว่าปีนี้เป็นปีแห่งการทดลองใช้ชีวิตในแบบที่ไม่เคยมีมาก่อนก็ได้  หลายคนอาจจะบอกว่าชีวิตไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเอามาทดลองมั่วซั่วอาจจะสายเกินแก้ก็ได้  สำหรับเราเมื่อก่อนเราไม่รู้สึกรู้สากับคำๆ นี้หรอก ก็มันเป้นคนประเภทไม่เห็นโลงไม่หลั่งน้ำตางัย ถ้าไม่เจอกับตัวเองไม่รู้สึก 

.....

สารภาพ ณ ตอนนี้ รู้สึกว่าชีวิตเริ่มเละเทะ จนเริ่มทนไม่ไหวแล้ว  การทดลองสิ้นสุดลงแล้ว  และก็เป็นตามที่หลายๆ คนบอกไว้ ว่าชีวิตไม่ใช่เรื่องล้อเล่น  ถ้าเราขืนทดลองไปมากกว่านี้อาจจะกู่ไม่กลับเลยก็ได้  ถือว่าช่วงนี้ชีวิตได้เรียนรู้อะไรๆ มากมาย ได้บทเรียนที่แสบๆ คันๆ ก็ไม่น้อย ถึงขั้นเจ็บเลยก็มี

.......

ขั้นตอนต่อไปของการทดลองก็คือ การกู้ชีวิตให้กลับมาเข้ารูปเข้ารอบเหมือนเดิม ซึ่งอาจจะต้องใช้เวลาและความพยายามอดทนมากกว่าตอนทดลองใช้ชีวิตขาลงมากก็ตามแต่ก็ต้องทำ  ในเมื่อผลการทดลองอีกด้านก็ชี้ให้เห็นว่าทรัพยากรอย่างเดียวที่ไม่มีวันเอาคืนมาได้เลย นั่นก็คือ เวลา การที่พระอาทิตย์กับพระจันทร์ผลัดกันทำงานได้ทำให้เวลาทางโลกของเราเคลื่อนตัวผ่านไปเรื่อยๆ ยิ่งนานวันเซลล์ต่างๆ ในร่างกายก็เรื่มเสื่อมถอยไปเรื่อย  ในขณะที่เราใช้ชีวิตแบบไม่แคร์อนาคตเลย  มาถึงตอนนี้มันทำให้เรายิ่งรู้สึกเสียดายมันแบบไม่เคยเป้นมาก่อน

......

สุดท้ายนี้ขอให้เรา กลับไปยังจุดเดิมที่ดีกว่าเดิมให้สำเร็จแล้วกัน